donderdag 4 april 2013

Willem is thuis.


Na ruim 2 weken in het hotel te hebben gelegen dat het "UMCG" heet is Willem weer in zijn eigen vertrouwde omgeving. Het waren 2 lange en vermoeiende weken voor ons beide, vol onzekerheid. Bij het ontslag hebben wij een eind gesprek gehad met de dienstdoende cardioloog "Jezus"genaamd. Waarom Jezus? Omdat hij er zo uit zag...je kent die kinderboeken wel. Ook liep hij plechtig, waarschijnlijk afgestemd op het loopritme van de doorsnee hartpatiënt. De inspanningstest was wederom  na ontwatering, op het welbekende randje. Nu dus geen reden om in het traject verder te gaan voor een evt harttransplantatie. Ik, wij, worden er wat cynisch van. Het idee ontstaat dat je met een rolstoel naar binnen moet worden gereden en dat er dan wordt gezegd "u bent te slecht"...Maar laten we eerlijk zijn een "nieuw hart"is ook behoorlijk ingrijpend voor de rest van je leven.........Over 3 weken naar de hartfalen poli en over 6 weken naar prof. Voors en wanneer er toch eerder iets is dan weer....via de HA en dan naar het UMCG.  Ik had op aanraden van Grislaine een lijstje met vragen gemaakt. Zeg ik ook altijd tegen andere mensen maar wanneer het jezelf betreft gelden er opeens "andere regels" lijkt. Om een lang verhaal kort te maken.
 De situatie met Willem is zeker ernstig. Hij zit in hartfalen klasse 3/4. Loopt sneller vol en de de medicijnen die Willem krijgt, ja daar zijn ook geen mogelijkheden meer. Ook het infuus dat het vocht moet afdrijven gaat steeds minder zijn werk doen. Op mijn vraag "over hoeveel tijd praten wij hier"werd zoals ik al verwachte, geen antwoord gegeven. Weken, maanden, jaren? wie het weet mag het zeggen. De echte Jezus weet het alleen.
  Hij kon, wilde alleen bevestigen dat het een ernstige situatie  is  en dat de tijd van verstoppertje spelen tegenover wie dan ook, voorbij moest zijn. Het is constant lopen op een evenwichtsbalk en bij een kleine storing "donder"je er af. Al met al hebben de 2 laatste weken er voor gezorgd dat ik mij "anders' in Drenthe voel. Minder veilig en behoorlijk alleen en aan mijn lot over gelaten.......Wat mij wel ontzettend heeft geholpen is het feit dat Wouter ,Floor  en Kirsten de moeite hebben genomen om te komen. Ook alle andere mensen hartelijk bedankt voor de maaltijden, en het bezoek aan Willem. Hier geld inderdaad "een goede buur is beter dan een verre vriend"
Goed, over tot de orde van de dag. Mijn tuinbonen in de w.c. rolletjes gaan het helemaal doen en binnenkort hoop ik ze te gaan planten..een echt aanrader voor iedereen om het op deze manier te doen. Vanavond weer werken en  dat zal spannend worden want wij gaan met een nieuw systeem werken. Dit om missers nog minder kans te geven en ook voor onze veiligheid. Het vergt van ons uiteraard weer veel aanpassen.  Morgen naar de tandarts en ik hoop volgende week een paar dagen naar Heemstede/Haarlem te gaan...even bij tanken.......Lieve mensen geniet van iedere dag van het leven.........

Wees tevreden met wat je hebt en probeer zo te liggen als mijn katten.......onze katten......ontspannen.
Liefs.......Karin

2 opmerkingen:

Anoniem zei

hear, hear! (helemaal mee eens!)

Martin en Titia van Nierop zei

Maar wij zijn wel blij dat Willem weer thuis is! Van harte Welkom in Westerbork Willem! en Karin, wij hopen dat je nu weer een beetje aan rust toe kunt komen! Wij zijn nu erg verkouden en besmettelijk, maar zodra het kan zullen we weer lekkere hapjes met jullie delen!

Liefs, Martin en Titia