zondag 15 februari 2015

Een samenvatting.

Vandaag is het 15 februari 2015 en alles is in een stroomversnelling gegaan de afgelopen tijd.
We gaan even terug naar 27 december 2014 mijn verjaardag. Dit hebben wij gevierd met een etentje in de "Ark"waar anders. Gezellig met Kirsten, Michel, Floor, Wouter, Angele, Ine, Hans en uiteraard Willem. Lieve kadootjes gekregen. Wij zijn blijven slapen in Haarlem en hebben de volgende morgen gegeten bij Hartig en Zoet. Willem is nog even bij Martijn geweest in de zaak en ik ben de stad ingegaan.


  Op 30 dec. 2014 een nachtdienst en 31 december lagen wij om 23.30 uur in bed.
2 januari kregen wij het schrokkende nieuws dat Mea was overleden. Mea is de vrouw van Jan-Kees en Jan-Kees was mijn eerste echtgenoot en vader van mijn oudste 2 kinderen....volgen jullie het nog?



Zoals jullie weten heeft Willem in december een poosje, 14 dagen,  opgenomen gelegen in het ziekenhuis.
Begin januari moesten wij weer komen voor controle en alles leek redelijk goed, maar 3 weken later belde de hart-falen verpleegkundige dat er toch een porth-a- cath moest worden ingebracht. Daardoor zou dan Dobutamine gaan en dat zou een "kik"geven. Zij had een mooi verhaal over een paard met een "zweepje". Het was even slikken want eerder zag het er naar uit dat dit nog niet nodig was.
Joan is 70 jaar geworden en zij vierde dat met een High Tea....erg gezellig en lekker.

Ondertussen is onze buurvrouw overleden op 19 januari. Het trof mij diep. Zij was "het gezicht"van de eikenlaan.
Willem heeft nu sinds eind januari "doorlopend infuus"en het spec.team, gespecialseerde verpleegkundige komen met enige regelmaat de cassete verwisselen, zo om de 3 dagen.

De cardioloog heeft uitelegd dat Willem in de laatste fase van hartfalen zit en dat zij niet weet hoelang die laatste fase gaat duren. Het kwam bij Willem hard aan. Ook met de dobutamine, voelt Willem zich niet beter. Jammer......"het zweepje van Jeanet "helpt dus helaas niets of zou het nog moeten komen?
Wij plukken nog steeds de dag, maar af en toe is het wel erg moeilijk.
Joan en Johan aten laatst  een heerlijke zalmsouffle bij ons  . Even lekker ontspannen. Ik moest wat uit de schuur hebben en dit vond ik zo een lief plaatje....

Is de zalmsouffle mooi of  niet? Zelf breekbrood gemaakt ......
Het zijn de kleine dingen die het leven aangenaam maken. Zoeken naar die "kleine dingen "moet je soms wel heel erg, maar meestal vinden we wel wat!
15 februari 2015
Hier in Drenthe is het op dit moment koud. De zon schijnt wel maar verder is het koud. De tuin troosteloos en de kippen leggen zo af en toe toch nog een ei. Wij prijzen ze dan de hemel in zovan "bikkels zijn jullie, dank jullie wel". Zo gaat de tijd door en ik vind het af en toe erg  zwaar.
Ik wil echt terug naar Haarlem. Ik voel mij alleen en mis mijn vertrouwde omgeving, ik mis de stad, ik mis de mensen.
 Dus wie een betaalbaar huis weet?
Kirsten is binnenkort jarig. Zij wordt dan alweer 41 jaar. Lieve mensen dit was het even in vogelvlucht.

1 opmerking:

Anoniem zei

Koud buiten, warm van binnen!